titel_home

Vrouw

'De volbloed Arabier'

Nadat ik nog één keer op escort was geweest bij een man thuis, waar ’t een grote ravage was, behalve zijn eenpersoons bed die hij voor de gelegenheid had verschoond. Het was een lieverd hoor, maar nadat de klus was geklaard vroeg hij of ik het niet erg vond dat hij nog even moest pinnen om mij te betalen. Nou dat was niet bepaald het beeld wat ik had van een escort.

Niet lang daarna besloot ik het in één van de duurste clubs te proberen. Maandagavond begon ik daar te werken met nog 12 andere meiden, zelf was ik de oudste. In mijn rood/zwart fluwelen jurkje, zat ik daar op de enorme loungebank. De collega’s hingen ’n beetje aan de bar vlakbij de hoofdingang. Toen de eerste groep mannen binnen kwamen werden ze gelijk omringd door al die meiden. Ik zag het aan en vond het niet mijn manier van verleiden.

Toen ik even later een drankje bestelde, sprak een rijke Arabier mij aan en kon het spel beginnen. Niet veel later waren we boven in één van de kamers waar hij zich uitkleedde nog voor ik de jacuzzi had aangezet. Deze man was in de veronderstelling dat hij me gekocht had en het eerste half uur wilde hij me dan ook vooral bezitten. Maar met wat tact en afleidingsmanoevers, had ik hem in bad (oude tactiek om een gek kalm te krijgen).

Toen hij wat bedaard was viel hij wel mee. Na een uur was hij loom van het bad en de massage en hoefde hij niet meer intiem gelukkig. Want ’n man met veel geld, is niet per definitie een beschaafde man.

Liefs, Molly


‘De streepjespyjama’

Het was een regenachtige avond in november toen ik gebeld werd door het escortbureau. Of ik binnen een uur me wilde melden bij de receptie van een Amsterdams hotel. Een week daarvoor had ik me aangemeld als escort bij het bureau.

Alle dagen daarna was ik afwisselend nerveus en opgewonden dat ik deze beslissing genomen had. Een van de belangrijkste reden was, nooit meer werken voor een baas. De laatste was een schizofrene, gierige en schreeuwerige nare man. De baas waarvoor ik werkte had een klein hotel met een bar in de rosse buurt.

Midden tussen al die meiden achter het raam werd het voor mij duidelijk dat de drempel echt niet zo hoog was dan de meeste mensen denken om dit werk te gaan doen. Maar vanwege de anonimiteit leek het me toch beter het als escortmeisje te proberen.

En nu zat ik in de auto met chauffeur (van het escortbureau) richting hotel. Ondertussen had ik allerlei visioenen van diegene die mij besteld had. Een knappe casanova, een dikke morsige man misschien….

Een beetje wiebelig op mijn hoog gehakte benen, maar toch vreemd genoeg zeer zelfverzekerd stond ik voor zijn deur. En toen hij die opendeed stond daar een hele aardige kleine Belg in een streepjespyjama. Nou dacht ik, die kan ik wel hebben. Hij wilde letterlijk met me naar bed. Deze gezellige babbelaar was zo tevreden dat hij nog een extra uur bijboekte.

Toen ik naar huis ging was ik 300 euro rijker en nog belangrijker, ik was nu officieel een hoer en voelde me daar geweldig bij. En eindelijk, eigen baas.

Liefs, Molly


Wat als je stopt?

Hallo ik ben Magda, twee en een half jaar geleden ben ik gestopt met

mijn werk in een privéhuis.

Ik denk ik zet mijn ervaring met stoppen eens op papier, misschien hebben anderen daar ook nog iets aan.

Ten eerste wat moet je allemaal regelen, je hebt natuurlijk wel inkomsten nodig om je rekeningen te blijven betalen en te kunnen eten. Ik heb dus contact met SHOP gezocht voor hulp, en dat is heel goed bevallen, de medewerksters daar hebben mij geholpen met een uitkering. Ze wijzen je de weg naar het arbeidsbureau, denken met je mee wat geschikt werk voor je zal kunnen zijn, en ook emotionele en geestelijke zorg bieden ze.

Toen ik stopte was het regelen van een uitkering makkelijker dan nu, de regels zijn weer veranderd dus zijn ze nu moeilijker met een uitkering verstrekken.

Het voordeel hiervan is dat je de rust krijgt om bij te komen zowel lichamelijk als geestelijk en om goed na te denken wat je dan wilt gaan doen op het gebied van werk of als je jong bent eventueel een studie.

Ik vond in het begin de rust wel heel lekker, alleen viel ik wel in een gat, ik had ineens heel veel vrije tijd, maar weinig sociale contacten, zoals zoveel vrouwen in dit werk. Het is dan ook heel goed om na te denken over een hobby of vrijwilligerswerk. Ik heb beide gedaan, ben gaan schilderen en vrijwilligerswerk gaan doen. En dat heeft goed geholpen.

Maar ook bij Spot kun je andere mensen leren kennen, ze hebben daarom ook elke maand   een middag waar je zo binnen kunt lopen en koffie drinken en praten met andere vrouwen. Maar ook op andere dagen ben je er welkom voor een kop koffie en een gesprekje.

Ook kan je hier binnen lopen voor advies op allerlei gebieden. Verder heb je nog een organisatie die Matrouska heet. Dit is een moeder en kind centrum waar je korte cursussen kunt volgen zoals bv. leren om met een computer om te gaan, maar waar je ook leuke hobby’s kunt vinden zoals kleding maken, sieraden of het kunst atelier bezoeken.

Maar het aller belangrijkste is, zorg dat je in ieder geval voldoende informatie krijgt voordat je stopt.

Veel succes ermee en groeten van mij

Magda